In deze zware tijden wordt het me vaak niet in dank afgenomen, maar mijn overtuiging dat ons geloof, onze overtuigingen de werkelijkheid creëren blijft overeind. Natuurlijk is het geloof of de overtuiging van velen sterker dan de gedachtengang van een eenling, iemand zoals ik.

Maar wat moet je hiermee als oorlogszuchtige, leugenachtige idioten machtige staten regeren en daardoor velen – sommigen subtiel, sommigen ernstig – beschadigd worden?

In essentie is ons wijsgemaakt dat we aan allerlei eisen moeten voldoen om er te mogen zijn én dat die eisen bepaald worden door iets ondefinieerbaars en onbegrijpelijks buiten ons. In vele religieuze en niet-religieuze denkrichtingen die mij bekend zijn, is dat de boodschap. Zelfliefde wordt zelden gepredikt. En dat het zelf onbegrensd is, al helemaal niet.

We creëren ondefinieerbare en onbegrijpelijke autoriteiten. Kijk maar om je heen.

Misschien kan ik de komende tijd beter verwoorden wat ik bedoel, maar dit is een eerste oproep in vlugschrift: geloof in jezelf en beperk je daarbij niet tot jezelf. De rest komt vanzelf. Lenny wist het al in 1993.